این ساختمان با 42 مسکن اجتماعی، بر یک سایت مثلث شکل در ناحیه جدید باراجا(Barajas) قرار گرفته است. این مکان نتیجه ی برهم نهیِ خیابان مورب جنوبی- غربیِ، که لبه ی گسترش شهر جدید آن را حاصل کرده، و شبکه ی قائم الزاویه ی پلان شهری است.

هرچند راه حلی L شکل ممکن بود، اما این پروژه یک بسط خطی موازی با راه دسترسی اصلی ارائه داد و بیشترین فضای ممکن برای باغ پشت بنا را آزاد کرد. این ساختمان به دنبال بیشترین بهره برداری از چنین موقعیت مرزبندی شده ایست، و به نحوی سرشت انتقالی خود را، با رویکردی "دوبل" انعکاس می دهد که تمام واحدها مزایای یکسانی دارند: تهویه ای دوبل، نماهای متفاوت، جهت گیریِ دوگانه، به سمت شمال شرقی و جنوب غربی، چشم انداز دوبل؛ به خیابان اصلی و به باغ پشتی، و در آخر شخصیتی دوبل.

بر این رویکرد دو گانه با پیکر بندی سلول خانه ها، با یک توضیح برنامه واضح و با توجه به دو گونه نما؛ تاکید می شود. از یک طرف، در پشت نمایی که رو به سمت خیابان دارد؛ فضاهای روزانه جای گرفته اند، با پنجره های بزرگ که توسط صفحه های کوچک متحرک، برای اجتناب از نور خورشید در تابستان، حفاظت می شوند. و از طرف دیگر، فضاهای شبانه، با پنجره های عمودی کوچکتر، رو به سمت باغ پشت ساختمان دارند، قسمتی که نما، گونه های مختلف مسکن را، در تصویری آمیخته از حجم های پیش آمده و پس رفته، ترجمه می کند.