۱- عدم رعایت درز انقطاع و سهم نما (مهندس ناظر باید قبل از هر چیز در کنترل آکس ستون ها به این موارد توجه کند. برای حل این مشکل توصیه می شود در نقشه های معماری و سازه حتماً ابعاد واقعی و نهایی ستون ها ترسیم شود و به اندازه درز انقطاع و سهم نما برای ستون های کناری فاصله منظور گردد.)

۲-عدم رعایت کاور در فونداسیون(حداقل ۷ سانتی متر پوشش بتنی باید درنظر گرفته شود.)

۳- عرض و ارتفاع تیرها با ابعاد تیر در نقشه ها مغایرت دارد. به عکس های زیر توجه کنید. عرض تیر در نقشه ها ۴۰ سانتی متر بوده است ولی با کنترل عرض تیرها مشخص شد که عرض آنها از ۳۲ تا ۳۵ سانتی متر متغیر بوده است!

این مشکل از اینجا ناشی می شود که فاصله تیر تا تیر همیشه مضرب صحیحی از ابعاد بلوک ها نیست و بلوک چینی از یک طرف انجام می گیرد و در نتیجه بلوک آخر داخل تیر نفوذ می کند. پیشنهاد من برای حل این مشکل مطابق عکس زیر می باشد. بلوک گذاری از دو طرف انجام گیرد و فاصله باقیمانده در اواسط سقف که از عرض یک بلوک کمتر خواهد بود با یونولیت پرشود.

راه حل دوم شکستن لبه بلوک های ردیف آخر می باشد مطابق عکس زیر:

۴- عدم رعایت پوشش بتن تیرها مطابق نقشه ها. در نقشه ها حداقل ۴ سانتی متر کاور برای تیرهای بتنی در نظر گرفته می شود. در اجرا معمولاً به جای اسپیسر یا فاصله نگهدار از موزاییک شکسته یا سنگ استفاده می کنند که ضخامتی در حدود ۲ تا ۵/۳ ساتنی متر دارند!

۵- محل نامناسب وصله آرماتورها در تیرها. معمولاً برای جلوگیری از پرت آرماتور، اشتباهی که پیمانکاران مرتکب می شوند این است که شاخه ۱۲ متری هر جا که به انتها رسید در همان محل وصله می زنند و اکثراً مشاهده می شود که در نزدیکی ستون(محل تشکیل مفصل پلاستیک) آرماتورها را وصله زده اند! 

۶- رد نکردن آرماتورهای طولی تیرهای لبه(کناری) از داخل آرماتورهای طولی ستون. عکسهای زیر این اجرای غلط را نشان می دهند:

برای حل این مشکل می توان آرماتوررا از داخل آرماتورهای ستون رد کرد و کاورجانبی بتن را تا حدود ۷ سانتی مترافزایش داد که نه تنها بد نیست بلکه به مهار آرماتور هم کمک می کند. همچنین در اجرای ستون باید توجه کرد که کاور ستون بیشتر از ۴ سانتی متر نشود.

اما در صورتی که کار از کار گذشته و آرماتورهای تیر را از خارج آرماتورهای ستون رد کرده اند می توان مطابق عکس زیر با استفاده از آرماتور دوخت این آرماتورها را مهار کرد: